HADİ GİT

Demlerken hasretini gün batımında

Aşk yasaklandı,

Şimdi bütün sözlerin tükendiği,

bütün nefeslerin tutulduğu,

o son yolculuktayım.

Sen anla(ya)madıysan suskunluğumu

Duymazdan geldiysen yüreğimin çığlığını

Hadi şimdi git

Seni anladığını sandığın yabancı kollara,

O yalancı baharlara durma koş

Düşte git sessizce

Bırak içimdeki çocuk öksüz kalsın

Bırak boynu bükük…

Hadi git,

Ardına bile bakmadan

Kalmasın gök mavisi düşlerimde

Varsın akmasın nil yeşili yüreğimde

Bir solukta ayrılsın yollarımız.

Tükendi şimdi tüm sevgiler.

Aşk ağır geldi,

Zaman durdu

Ve yalan vurdu sevdayı

Hadi git…

Doğan ORMANKIRAN

ZOR BAKIŞ

Acılı halini gördüm dün gece

O gözleri gülen, yüzü gülen kız gitmiş

Yerine elleri ve yüzü buz kesmiş

Yüreğinden gözyaşları akan

Bir kız gelmiş karşıma

Bunların sebebi benim biliyorum

Yalnız doğru olanı yapıyoruz.

Bu gün olmasa eğer;

Yüreğinin tohumları yeşermeye başladığında

Yakalansaydın bu fırtınaya

Daha acılı olurdu inan.

Lütfen anlamaya çalış

Beni çok mu mutlu sanıyorsun?

Bundan zevk mi alıyorum sanıyorsun?

Seni tüm benliğimle arzularken

Duygulara ket vurmayı

Kolay mı oluyor sanıyorsun?

Bakma öyle sakin gözüktüğüme

Acımı sana göstermemek için zorlanıyorum

Yüreğimdeki sızının tarifi yok

Ama mecburuz ayrılmaya

Birbirimizin sevgi tarlalarını kurutmamak için,

Umutlarımızı yıkmamak,

Ve tüketmemek için yarınlarımızı, mecburuz..

Biz birbirimizde büyüyemiyoruz.

Toprağımız, suyumuz yada güneşimiz

Uyumlu olmadı, kabullenmedi birbirini.

Sevgi hastalarıydık ama

Aranan kan birbirini tutmadı

Tutmayacakta.

Erken fark ettik doğruları

Rüyalara dalmış iki aşıktık,

gözleri görmeyen doğruları.

İnan bana doğru olanı yapıyoruz.

Yerin gönlümün eşsiz bir köşesinde kalacak

Seni mutlu ve gülen gözlerinle anımsayacağım

Gidiyorum artık,

hoşçakal gönlümün güzeli …

hoşçakal.

Doğan ORMANKIRAN

SEN GİBİ

Geçen gün resmini çizdim
Ama benzemedi sana
Sonra saçlarını değiştirdim
Yine benzemedi
Gözlerindeki bakışını değiştirdim
Kağıttaki sen değildin yine
Sonra yüreğimi çizdim
Yaralıydı senin gibi…
Birazda kanattım inceden
İşte tıpkı sen gibi…


Doğan ORMANKIRAN

KİMBİLİR

Zamana mı yoksa,

sana mı yenik düştüm?

Bilmiyorum...

İnsan kendisiyle başbaşa kalınca anlıyor.

Şu geçen tren değilmiydi beklediğimiz.

Adı üzerinde geçti işte

Yine yanlış zamanda, yanlış yerde

Durduğum için.

Kimbilir bu kaçıncı tren

Ve bu kaçıncı bekleyiş?

Saati dakikalara bölsem.

Dakikaları saniyelerine

Ve en ufak dilimine kadar

Parçalasam zamanı

Ne geri getirebilir ki unutulmuşluğu

Ne kazandırabilir ki vazgeçilmişliği

Ne bozabilir ki suskunluğu

Doğan ORMANKIRAN

ÖZLEYİŞ

Uzun zaman sonra

İlk defa soluyorduk birbirimizi

Ben onun gözlerine daldım.

O beni saçlarımdan yakaladı

Ben nefesini beklerken kulaklarımda

O beni ciğerlerine çekti.

Dilsizde anlaşabiliyorduk.

Uyumadık sabaha kadar

O elini yüreğime koydu.

Bende elimi onun yüreğine

Yoruldu düşler...

Kırılgandı bedenler

Yoksundu sözler.

Ve susmak

En doğrusuydu.

Doğan ORMANKIRAN